Kluczowe założenia zmian
- Nowe zasady podpisywania informacji TPR – planowane jest odejście od wąskiego katalogu osób uprawnionych wskazanych w ustawie o CIT. Dotychczasowe przepisy zostaną zastąpione odesłaniem do Ordynacji Podatkowej, która dopuszcza szerszy krąg podmiotów, w tym pełnomocników podatnika. Skutkiem zmian będzie m.in. uproszczenie procesu raportowania, szczególnie w spółkach z zagranicznym zarządem oraz ograniczenie ryzyka wystąpienia błędów formalnych związanych z reprezentacją.
- Przeniesienie oświadczenia do lokalnej dokumentacji cen transferowych - obecnie oświadczenie o sporządzeniu lokalnej dokumentacji jest elementem formularza TPR. Zaprezentowana zmiana zakłada jego przeniesienie bezpośrednio do lokalnej dokumentacji, co ma na celu zarówno zwiększenie poziomu merytorycznego sporządzanych dokumentacji, jak i lepsze odzwierciedlenie obowiązku dokumentacyjnego.
- Uproszczenia dla mikro- i małych przedsiębiorców - planowane jest zniesienie obowiązku prezentowania wskaźników finansowych w informacji TPR przez mikro- i małe firmy. Efektem tego ma być zmniejszenie obciążeń administracyjnych, uproszczenie procesu oraz ograniczenie kosztów przygotowania TPR.
- Doprecyzowanie zasad korekt cen transferowych – celem projektu jest usunięcie rozbieżnych interpretacji w zakresie przeprowadzania korekt cen transferowych, które prowadzić mogły do sporów. Projekt ma uporządkować zasady stosowania narzędzi pozwalających dostosować rozliczenia między podmiotami powiązanymi do warunków rynkowych.
- Równoległe wzmocnienie analityki i kontroli - Krajowa Administracja Skarbowa rozwija narzędzia analityczne i zmienia podejście do kontroli – większy nacisk kładzie się na efektywność i typowanie podmiotów na podstawie analizy ryzyka. Utworzenie wyspecjalizowanych struktur analitycznych oraz integracja danych (m.in. z JPK_CIT, KSeF i TPR) mają umożliwić szybsze wykrywanie nieprawidłowości i bardziej precyzyjne działania kontrolne.
Projektowane zmiany można określić jako formalną deregulację przy jednoczesnym wzmocnieniu merytorycznej kontroli. Dla podatników oznacza to mniej sztywnych wymogów formalnych, zwiększenie poziomu merytorycznego sporządzanych dokumentacji oraz konieczność realnego zapewnienia rynkowości transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi. W praktyce, mimo uproszczeń proceduralnych, ciężar odpowiedzialności przesuwa się na jakość analiz ekonomicznych oraz spójność przyjętej polityki cen transferowych.
